ربيع بن أحمد الأخويني البخاري

191

هداية المتعلمين في الطب ( فارسى )

يا كودك را بفكنند « 1 » يا دست « 2 » باز دارند يا « 2 » بيش از وقت ره روذ يا شكستكى افتذش يا بيوند بيرون آيذ و مجبّر نتوانذ بستن يا جراحتى آيذ و ريش كردذ كه وضع تباه كردذ « 3 » يا آماسى صلب كى وضع تباه كند « 3 » يا دو اندام نزديك شوند كه دور « 4 » نكردند يا جنان دور شوند كه نزديك نكردذ « 5 » يا بيمار تيمار « 6 » نتواند داشتن و اندام را شكل بكردذ يا اين عارضه مر مجارى را افتد جنانك يا فراخ‌تر كردذ از استعمال بسيار جنانك كسى جماع بسيار كند و « 7 » او را سلس المنى بديذ آيذ يا تنك شوذ و تنك كشتن « 8 » را اسباب بسيار بوذ و از جمله اين سببها يكى را انضمام خوانند و انضمام آن بوذ كه مجرى بخويشتن اندر كشيده شوذ از خشكى يا از قبضى « 9 » يا از آماس كبتنهء مجرى افتذ جن خناق مر كلو را « 10 » يا ضغط افتد از اندامى ديكر مرين مجرى را « 10 » جن زوال فقار رقبه بخناق كلى « 11 » يا ريشى بوذه بوذ « 12 » و كوشت افزونى براورده بوذ جن مجرى قضيب يا جيزى اندر مجرى مانده باشذ جن علقهء يا كوشت باره‌اى يا بسنكى « 13 » يا ريمى يا از بيرون بسته شذه بوذ « 14 » بر سن و خبه شذه يا اندامى نغز « 15 » كردذ از خلطى بلغمى جن خمل معده يا درشت شدن « 16 » حلق و شوشه از خلطى صفرائى « 17 » اينك اسباب سؤ الهيئه اين بود كياد - كردم ( f . 156 ) .

--> ( 1 ) - ف : بفكند . ( 2 - 2 ) - ف : باز دارذ تا ( 3 - 3 ) - ف : ندارد ( 4 ) - ف : شوذ ( 5 ) - ف : نكردند . ( 6 ) - ف : « تيمار » ندارد ( 7 ) - ف : « و » ندارد ( 8 ) - ف : شذن ( 9 ) - ف : قبض ( 10 - 10 ) - م : يا عضوى بسپوزد مر عضوى را يا مجرى تنك‌تر شوذ . ( 11 ) - ف : « كلى » ندارد ( 12 ) - ف : بوذه باشذ ( 13 ) - ف : سنكى ( 14 ) - ف : بسته شوذ ( 15 ) - ف : ظ . لغزان ( 16 ) - ف : درشت شوذ چن ( 17 ) - ب ه : يا بيرون تن بخراشيدن و آنج بدين ماند ، صح